Puszcza Romincka to jeden z najciekawszych pod względem przyrodniczym regionów Polski. Jest to jedyny kompleks leśny w naszym kraju, którego szara roślinna ma charakter zbliżony do lasów Dalekiej Północy. Położona jest po obu stronach granicy Polski z Obwodem Kaliningradzkim ( Rosja ). Od 1998 r. Park obejmuje ochroną jej polską część oraz przylegające tereny łąk, torfowisk i pól. Zarówno cechy środowiska - klimat oraz ukształtowanie terenu, jak i sama przyroda Puszczy w dużym stopniu zbliżają ją do lasów charakterystycznych dla północnych obszarów Ziemi, dzięki czemu Puszcza zyskała miano "polskiej tajgi". Mimo że przekształcona i od wieków eksploatowana przez człowieka, zachowała do dziś dziki charakter przyrody. Puszcza ma duże znaczenie historyczne. W przeszłości był to teren łowów książąt i królów pruskich, a następnie cesarzy niemieckich. Rzeźba terenu Parku należy do najbardziej urozmaiconych na Niżu Polskim. Na terenie Parku i w jego okolicach [przetrwało wiele zabytków kultury: kościoły, stare dwory itd.